Jaka strata jest nie do odrobienia?

Dla każdych wyborów, z których mamy sondaże, bierzemy średnią sondażową każdej partii w stałych momentach przed dniem głosowania (dwa tygodnie, miesiąc, dwa miesiące i tak dalej aż do trzech lat) oraz jej stratę do partii prowadzącej w tej średniej. Liczą się tylko lider i druga partia: odrobienie strat oznacza, że druga partia wyprzedza pierwszą. Partia „zajęła pierwsze miejsce”, jeśli zdobyła najwięcej głosów, co nie zawsze daje władzę: Gore w 2000 r. i Clinton w 2016 r. wygrali głosowanie powszechne. „Taka strata” oznacza wynik w granicach dwóch punktów w górę lub w dół od wybranej liczby.

Dane: Wielka Brytania 1950–2024 (PollBase Marka Packa; tylko luty 1974, bo oba wybory z 1974 r. przypadają na ten sam rok); Australia, Kanada, Francja (pierwsza tura), Niemcy, Włochy, Holandia, Polska i Hiszpania z naszego własnego archiwum sondaży; wybory do Senatu USA, na gubernatorów i prezydenckie, stan po stanie, od 2000 r.; głosowanie ogólnokrajowe w USA od 1952 r. (przed 2000 r. tylko czerwcowy sondaż Gallupa). Dawne odrobione straty nie są prognozą: nasza prognoza dla każdego kraju już uwzględnia, jak bardzo sondaże zmieniają się tak daleko przed wyborami.